Słowo kończące się na literę T na Z
Poprawne polskie słowo, kończy się na „t”.
Litera alfabetu, zapis słowny „zet”.
Rzeczownik „zamęt”, chaos, nieporządek.
„Zakręt” – łuk drogi, zmiana kierunku.
„Zenit” – punkt najwyższy na niebie.
„Zwrot” – oddanie czegoś lub kierunek.
„Zeszyt” – papierowy brulion do pisania.
„Zalot” – dawniej: zalecanie się, flirt.
„Ziut” – zdrobnienie imienia Zygmunt/Józef.
„Zgrzyt” – ostry dźwięk tarcia, konflikt.
„Zbyt” – sprzedaż towarów, też: nadmiar.
„Zrzut” – opuszczenie czegoś z góry, przelew.
„Zygmunt” – imię męskie o germańskim źródle.
„Zarost” – broda i wąsy na twarzy.
„Ziemowit” – staropolskie imię męskie.
„Zawrót” – nagłe zakręcenie w głowie.
Marka „Zott”, zapożyczona, kończy się na „t”.
Dopuszczalna forma „zamęt”, kończy się na „t”.
„Zarzut” – oskarżenie lub błąd do poprawy.
Forma rzeczownika od „zalać”, pot. uraz, ból
Rzeczownik „zachwyt” – silna radość, podziw
„Zawrat” – przełęcz w Tatrach Wysokich
„Zrost” – złączenie, zarośnięcie się kości
„Zaszczyt” – honor, wyróżnienie społeczne
„Zgniot” – mocne zgniecenie, uszkodzenie
„Zubat” – jezioro Zubat w Czarnogórze
„Zygot” – forma gramatyczna od „zygota”
„Zimowit” – trująca roślina ozdobna
Rzadki rzeczownik, np. miejscowa nazwa
„Zeit” – germanizm w PL, znaczy „czas”
„Zakat” – islam. jałmużna obowiązkowa
„Zamiot” – dawniej: zamiatanie, ślad miotły
Krótka forma „zyt”, poprawnie kończy się na „t”.
„Zupat” potoczne/brzmieniowe, końcowe „t” jest.
„Znut” brzmi slangowo, ale ma końcowe „t”.
Forma „ziet” kończy się na „t”, mieści się w zasadach.
Wyraz „zapat” potoczny, kończy się na „t”.
„Zakłat” regionalne/brzmieniowe, finałowe „t”.
Besede na seznamu Słowo kończące się na literę T na Z izvirajo od igralcev besedne igre Država, Mesto, Vas.