Słowo kończące się na Z na R
Poprawne słowo „raz”, bardzo częste w polszczyźnie.
Rzecz – podstawowy rzeczownik, rdzeń wielu pojęć.
Rycerz – wojownik z średniowiecza, znany z legend.
„Rusz” – forma czasownika „ruszyć”, poprawna po polsku.
Ratusz – budynek władz miejskich, historyczna nazwa.
Rozkosz – rzeczownik, silna przyjemność, poprawny wyraz.
Rydz – gatunek grzyba jadalnego i nazwisko/ksywka.
„Rycz” – tryb rozkazujący od „ryczeć”, poprawna forma.
Rozmaz – ślad rozsmarowania; także badanie krwi.
Rogacz – samiec z rogami; też żartobliwy epitet.
Rozpacz – silny smutek, utrwalone słowo w języku.
Rymarz – rzemieślnik od rzędu końskiego, historyczne słowo.
Radiowóz – samochód policyjny z radiostacją.
Rokosz – bunt szlachty w dawnej Polsce, termin historyczny.
Miasto w Wielkopolsce, znane z herbu z niedźwiedziem.
Miasto na Śląsku, dawny gród nad Odrą.
„Ryz” – stara forma „ryż”, używana w polszczyźnie historycznej.
„Rębacz” – ktoś kto rąbie drewno, potocznie też twardziel.
„Racz” – archaiczne „proszę, zechciej”, znane z modlitw.
„Rolkarz” – osoba jeżdżąca na rolkach lub pracująca przy rolkach.
„Rzaz” – stara forma „rzaz”/„rzez”, cięcie w drewnie, dawniej w polszczyźnie.
„Rurarz” – rzemieślnik od rur, forma od „rura”.
„Roskosz” – nazwisko/toponim, wariant „Rozkosz”.
„Rausz” – stan upojenia, zapożyczenie z niem., utrwalone w polszczyźnie.
„Rybiarz” – dawniej handlarz rybami, rzadkie dziś.
„Rusznikarz” – rzemieślnik wyrabiający broń palną.
„Recz” – miejscowość w Zachodniopomorskiem.
„Rakarz” – dawniej zbieracz padliny, dziś zawód historyczny.
„Rachmistrz” – księgowy, osoba od rachunków.
„Remiz” – forma nazwiskowa/toponimiczna, występuje w polszczyźnie.
Forma fleksyjna od „rzeć”, poprawny czasownik.
Czas teraźniejszy od „rzeć”, wpisuje się w wzór.
Besede na seznamu Słowo kończące się na Z na R izvirajo od igralcev besedne igre Država, Mesto, Vas.